میکرونیدلینگ (Percutaneous Collagen Induction Therapy) که به درمان تحریک کلاژن سازی یا PCI نیز معروف است نوعی روش تحریک مکانیکال جهت ترمیم آسیب های ساختاری پوست است که منجر به بازسازی بافت آسیب دیده و تغییر یافته می گردد. هدف این درمان، بهبود ظاهر و عملکرد پوست می‌باشد.

طی فرایند میکرونیدلینگ، با استفاده از سوزن های بسیار ریز، میلیون ها میکروکانال در اپیدرم و درم ایجاد می‌گردد.
وارد کردن سوزن ها به داخل پوست، باعث افزایش انتشار فاکتورهای رشد از فیبروبلاست ها، پلاکت های خونی و بهبود عملکرد فاکتورهای رشد alpha و Beta می‌گردد. این فرایند منجر به افزایش تولید کلاژن و الاستین توسط فیبروبلاست ها می شود. کراتینوسیت ها نیز به محل نیدلینگ در اپیدرم منتقل شده و در آنجا تکثیر می شوند و در نتیجه باعث افزایش ضخامت اپیدرم می گردند.

در این روش نفوذ سوزن به داخل پوست بابد به حدی باشد که خونریزی های ظریف داخل پوستی ایجاد گردد(pin point bleeding). در میکرونیدلینگ اپیدرم سوراخ می شود اما تخریب نمی شود، بنابراین اپی تلیال در مدت زمان کوتاهی بازسازی شده و در نتیجه دوران نقاهت پس از درمان بسیار کوتاه خواهد بود.

موارد کاربرد میکرونیدلینگ

• جوانسازی پوست، رفع چین‌وچروک و منافذ باز پوست
• رفع جاى جوش (اسكار آكنه) و جاى زخم (جای ابله مرغان ،سوختگی و ....)
• درمان ترك‌هاى پوستى (stretch marks) ناشی از بارداری ولاغری و...
• رساندن ویتامین‌ها و دارو به لایه‌های عمقی پوست

مزایای میکرونیدلینگ چیست؟

• کاهش خطر PIH(لکهای تیره ای که به دنبال اعمال جوانسازی ایجاد می شود)
• قابل استفاده برای تیپ های پوستی متفاوت
• بسته شدن سریع کانال های ایجاد شده و ریسک پایین
• دوره نقاهت کوتاه مدت
• افزایش ضخامت اپیدرم
• افزایش فاکتورهای رشد، کلاژن، الاستین

ميكرونيدلينگ چگونه و در چند جلسه انجام مى‌شود؟

محل درمان با كرم بيحسى موضعى، بيحس شده، سپس با استفاده از دستگاه عمل انجام مى‌شود.
تعداد جلسات موردنياز 6-3 جلسه است و فواصل درمان 4 هفته است.

ميكرونيدلينگ در چه افرادى نبايد انجام شود؟

1. كسانى كه تركيبات رتينوييد خوراكى يا موضعى مثل قرص روآكوتان و كرم ايزوترتينويين (كترل،لوكاسيد و....) در سه ماه گذشته مصرف کرده اندو یا سایر روش‌های درمانى اسكار مثل ليزر يا درم ابريژن در سه ماه گذشته انجام داده‌اند.
2. هر نوع عفونت فعال در هر قسمت از بدن.
3. آكنه فعال در صورت
4.  سابقه ايجاد گوشت اضافه (keloid) در محل زخم